Παγώνια

Απόσπασμα

ΝΟΡΜΑ

Έλα μωρό μου, ηρέμησε. Μια κρίση πανικού είναι.


Ο Μιχάλης της δίνει τη σακούλα.


ΜΙΧΑΛΗΣ

Πάρε ανάσες.


Η Περλ παίρνει ανάσες και σιγά, σιγά ηρεμεί.


ΜΙΧΑΛΗΣ

Δε θα τρελαθείς και για μια στραβή τώρα. Τόσα βγάζουν αυτοί. Δε μπορούν να το φτιάξουν; Σου ζήτησαν να πληρώσεις;


ΝΟΡΜΑ

Για αυτό είσαι έτσι; Είναι πολλά τα λεφτά;


Η Περλ βγάζει τη σακούλα.


ΠΕΡΛ

Θέλω να καθίσω. 


Κάθεται στον καναπέ. Πίνει μια γουλιά από τη βότκα της Έμυ.


ΕΜΥ

(ενοχλημένη και μαστουρωμένη) Ε!


Ο Άντι κοιτά τα πόδια της που είναι ξυπόλητη.


ΑΝΤΙ

Έτσι οδηγούσες;


Η Περλ τον αγριοκοιτά.


ΑΝΤΙ

Ήταν θέμα χρόνου να κάνεις τη μαλακία.


ΠΕΡΛ

Εσύ έχεις όρεξη τώρα, αλλά δεν είμαι σε φάση.


ΑΝΙ

Πότε ήσουν;


ΝΟΡΜΑ

Έλα, ας τη να μας πει.


ΑΝΤΙ

Ναι, για να δούμε. Τί ιστορία έβγαλες αυτή τη φορά από το κεφάλι σου για να σε προσέξουμε;


ΝΟΡΜΑ

Έλα ρε Άντι, τελείωνε. Δε τη βλέπεις;

(πλησιάζει την Περλ) Περλ; Θα μας πεις;


Η Περλ φαίνεται διστακτική.


ΠΕΡΛ

(αναστενάζει) Φόρτωσαν το δεκατρίο από την Πολωνία μπακαλική. Ήταν έτοιμο όταν το παρέλαβα στη Θεσσαλονίκη.


ΜΙΧΑΛΗΣ

Εισάγουμε από την Πολωνία μπακαλική;


ΝΟΡΜΑ

Ας τη να συνεχίσει.


ΠΕΡΛ

Του ‘χω βάλει τη δύο, γιατί το αμάξι ήταν βαρύ και πάω σιγά. Ανεβάζω. Τέσσερα, πέντε, έξι… το πάω μαλακωσιά. Όλα μια χαρά. Και ξαφνικά βλέπω γυαλιά στο δρόμο. Κάνω μανούβρα να τα αποφύγω, γλιστράει το πόδι, πατάω γκάζι αντί για φρένο και πέφτω μες τα σπασμένα.


ΑΝΤΙ

Όταν μιλάω εγώ…


ΠΕΡΛ

Ω μη σου γαμήσω λέω. Λάστιχο.


ΜΙΧΑΛΗΣ

Λάστιχο; Και για ένα λάστιχο κάνεις έτσι;


ΠΕΡΛ

Άσε με να τελειώσω. Κάνω στην άκρη και τραβάω χειρόφρενο. Βγάζω τη ρεζέρβα, ανεβάζω το θηρίο με το γρύλο, βγάζω το λάστιχο. Βάζω πάνω το άλλο και αρχίζω να σφίγγω.


ΝΟΡΜΑ

Θεά!


ΑΤΝΙ

Έτσι έσφιγγες;


ΠΕΡΛ

Πώς έτσι;


ΑΝΤΙ

Με τα ταφτάνια και τα βραχιόλια;


ΠΕΡΛ

Τί ήθελες μανάρι μου; Να τα βγάλω και να αφήσω μόνο το κολιέ;  Θα σου κάνω το μοντέλο άλλη στιγμή κοντέ.


Ο Μιχάλης ψιθυρίζει στη Νόρμα.


ΜΙΧΑΛΗΣ

Ψυχεδέλεια ρε φίλη!


ΝΟΡΜΑ

Μωρό, αυτό ήταν;


ΠΕΡΛ

Αυτό ήταν; Όχι, αγάπη. Όχι. Δεν ήταν αυτό.


Μικρή παύση. Όλοι κοιτούν την Περλ.


ΠΕΡΛ

Περνάει το δώδεκα, χαιρετάει, χαιρετάω,  τσίτα μουσική ο Τόλης, ροκές να γουστάρω. Πω φίλε λέω με έφτιαξες τώρα. (αρχίζει να τραγουδά) wild thing, you make my heart sing. You make everything groovy, wild thing!  

Να ‘χα και να μπάφο τώρα λέω…


ΕΜΥ

(ειρωνικά) Εφιάλτης!


ΠΕΡΛ

Ναι κορόιδευε εσύ…


ΕΜΥ

Αφού μας λες μαλακίες τόση ώρα!


ΠΕΡΛ

Ε, άκου τώρα. Κι εκεί που τραγουδάω το wild thing και σκέφτομαι να βρίσκομαι σε μια σκηνή τίγκα στον κόσμο και όλοι να παραληρούν, να φωνάζουν το όνομά μου… ακούω… ακούω πράγματι μια φωνή.   


ΕΜΥ

Εσύ ακούς και φωνές; Εγώ μόνο χρώματα βλέπω. Με κορόιδεψε ο πούστης (σβήνει το μπάφο στο τασάκι).


ΠΕΡΛ

Φωνή μικρού παιδιού Νόρμα! Κοιτάω δεξιά, αριστερά, τίποτα. Μένω ακίνητη, σχεδόν δεν ανάσαινα, πάλι τίποτα. Μπα, λέω ιδέα μου θα ‘ταν.  Συνεχίζω… wild thing… και πριν προλάβω να πω παρακάτω ακούω… you make my heart sing. Αχνά. Πολύ αχνά. Ίσα που καταλάβαινα τί έλεγε. Πιο πολύ έπιασα το ρυθμό. Ξανακοιτάω γύρω μου, πάλι τίποτα. Σκύβω δίπλα στο φορτηγό και… και… (το ύφος της γίνεται φοβισμένο) ακούω ξανά τη φωνή.